สวัสดีค่ะ 😊😊 วันนี้ก็จะมาบอกสิ่งดีๆที่ได้จากการอ่านนวนิยาย "ละครแห่งชีวิต" กันต่อนะคะ ตอนนี้อ๋อมก็อ่านต่อจากเดิมมา 6 บทก็ไปได้ครึ่งทางแล้วว ยังเหลืออีก 12 บท 555 ✌
อ่านได้ครึ่งเล่มละจ้าา
ด้านหลังของหนังสือ
สิ่งดีดีที่ได้จากการอ่าน
"ละครแห่งชีวิต" (ต่อ)
- การที่วิสูตรได้ไปอยู่กับครอบครัวของนายร้อยเอกแอนดรูซึ่งเป็นครอบครัวที่เอาใจใส่และดูเเลเขาดีมาก
เนื่องมาจากเพราะแอนดรูเคยเข้าไปอยู่ในเมืองไทยถึงจะเป็นเวลาไม่นานแต่คนไทยก้ได้ช่วยเหลือท่าน
ได้ทำให้รู้จักกับคนใหญ่คนโต แอนดรูจึงอยากจะตอบแทนจึงได้รับวิสูตรมาดูแลและทางด้านวิสูตรเมื่อได้เข้ามาอยู่กับครอบครัวนี้ก็เขาก็ได้เรียนรู้อะไรมากขึ้นได้รับความช่วยเหลือต่างๆ
ได้ทั้งการศึกษาในทางศิลปะ ได้รับความรักที่เขาอาจจะไม่ได้รับมาก่อน
จึงทำให้เขามีความสุข "เนื่องจากความสุขนั้น ชีวิตได้สอนให้ข้าพเจ้านึกถึงทุกข์สุขของผู้อื่น
ไม่นึกถึงแต่ตัวคนเดียว สอนให้รู้จักความรักที่แท้จริง ให้ลืมความขมขื่นต่างๆ
ที่ได้มาแล้ว เวรจงระงับด้วยไม่จองเวร" (จากหนังสือละครแห่งชีวิต)
จากการที่วิสูตรได้อยู่กับครอบครัวนี้ทำให้เขาได้รับสิ่งดีๆมากมาย
ทำให้เขาคิดว่าจะต้องตอบแทนครอบครัวนี้ให้ได้
เขาเลยพยายามเก็บเงินเพื่อซื้ออะไรที่จำเป็นให้กับพวกเขา
- เหมือนนวนิยายรักภาคต่อ โดยวิสูตรได้มาพบมาเรีย เกรย์ นักหนังสือพิมพ์ลูกครึ่งอังกฤษอิตาเลียน ซึ่งต่อมาชักชวนให้วิสูตรเข้าสู่วงการหนังสือพิมพ์ โดยใช้นามปากกา บ็อบบี้ ซึ่งทั้งสองต่างก็มีความรู้สึกที่ดีต่อกัน แต่ก็ไม่ได้เป็นคู่รัก (ในสมัยก่อนการคบหากับคนต่างชาติอาจไม่นิยม) และทั้งสองต่างบอกกันและกันว่าหากเจอใครที่ดี ที่เหมาะสมกว่าก็ให้ไปหาคนนั้นได้เลย จะเห็นว่าความรักของทั้งคู่ก็ต่างเสียสละให้แก่กัน และเธอชักนำวิสูตรเข้าสู่วงการหนังสือพิมพ์ วิสูตรจึงมีโอกาสได้ทำงานให้หนังสือพิมพ์ "ลอนดอน ไทมส์" แทนการเรียนกฏหมายที่เขาได้ตั้งใจไว้
- วิสูตรกลับได้มาอยู่ที่ลอนดอนแล้วได้อยู่กับบ้านของมิสซิสฟรินดิสซึ่งมันน่ากลัวและผิดไปกับจดหมายที่เขาเขียนไปบอกและไม่ได้น่าอยู่ในอย่างที่คิด วิสูตรจึงตัดสินใจที่ไปหาประดิษฐ์เพื่อไปปรับทุกข์ ครั้นเมื่อไปถึงประดิษฐ์ก็เหมือนจะกีดกันไม่อยากให้วิสูตรมาอยู่ด้วย
ซึ่งต่างจากเมื่อก่อนที่ทั้งสองเป็นเพื่อนรักและพร้อมช่วยเหลือกันเสมอ
(เวลาเปลี่ยนไปอะไรๆก็สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงไปได้)
ซึ่งต่างจากครอบครัวแอนดรูเมื่อพวกเขาทราบก็ได้มาช่วยโดยการช่วยหาครอบครัวใหม่ที่ดีและน่าอยู่กว่าให้
แม้จะรู้จักกันไม่น้อยกว่าประดิษฐ์
บทความที่ประทับใจจากหนังสือละครแห่งชีวิต
"ถ้าเราตั้งใจจะเรียนสิ่งหนึ่งสิ่งใดให้สำเร็จ
เราจำเป็นจะต้องทนทุกข์อันเกิดจากวิถีแห่งการเรียนวิชานั้น
มิฉะนั้นเราจะเรียนอะไรไม่สำเร็จเป็นแน่แท้"
เป็นไงกันบ้างค่ะมาถึงครึ่งเรื่องกันแล้วน้า
สนุกน่าติดตามตลอดเลยย เดี๋ยวตอนต่อไปจะเป็นอย่างไร จะมาเล่าต่อนะคะ บายยย ^^
